محصولات شرکت‌های هیوندای، کیا و حتی سانگ‌یانگ در کشور ما فروش خوبی داشتند. محصولات هیوندای و کیا به قدری متحول شده‌اند که حتی خودروهایی از این شرکت که در کشور ما وجود دارد و شاید سه چهار سالی بیشتر از تولید آن نمی‌گذرد با محصولات جدید قابل مقایسه نیستند چه در بحث طراحی و چه در بحث تکنولوژی و امکانات.
چندی پیش با یکی از این محصولات که اتفاقاً مدلی از آن در کشور ما نیز به تولید می‌رسد ملاقات داشتیم؛ خودروی ریو که مدلی از آن توسط شرکت سایپا در ایران تولید می‌شود. البته ریوی تولیدی در ایران متعلق به سال 2003 است ولی ریوی موردنظر مدل سال 2009 بوده و چهره‌ای متفاوت با آنچه در خیابان‌ها می بینیم  دارد.
این ریو از کشور سوریه وارد ایران شده و با قیمتی در حدود 15000 لیر سوریه (حدود هفت میلیون تومان) در آن کشور خریداری شده است. خودروی خریداری شده مدل بالای ریو نیست و به همین دلیل از تجهیزات کاملی برخوردار نیست هر چند این امر برای تستی که ما مد نظر داشتیم مناسب بود چرا که خودروی ریو عرضه شده در ایران نیز از نظر امکانات تقریباً مشابه این خودرو است و تولید کننده داخلی بخشی از امکانات آن را حذف کرده است.
طراحی
طرح چراغ‌های جلو شبیه به ریوهای تولیدی در کشور است. مدل روز ریو جلو پنجره‌ای شبیه به محصولات جدید کیا دارد و سپرهای بزرگ که کمی چهره ریو را عضلانی‌تر نشان می‌دهند. در خودروی مذکور از چراغ‌های مه‌شکن جلو خبری نبود و آینه‌های جانبی نیز همرنگ بدنه نبوده و به رنگ مشکی بودند.
نمای عقب چهره‌ای متفاوت با ریوهای نسل قبل داشت و چهره‌ای زیباتر به خودرو بخشیده بود. ریو در نگاه اول بزرگ‌تر از نسل قبل خود به نظر می‌رسد که البته همین‌طور هم هست. فضای کابین خودرو نیز طراحی متفاوتی دارد اما جنس قطعات به کار رفته در کابین همانند نسل قبل از کیفیت پایینی برخوردار است اما همه کلیدها در دسترس هستند. صندلی‌های خودرو راحت بوده و از جنس پارچه هستند.
پیشرانه
کیا ریو در نسل‌ دوم خود دو نوع موتور بنزینی را در اختیار خریدار قرار می دهد که یکی 4/1 و دیگری 6/1 لیتری است. ریوی موردنظر یک موتور 6/1 دارد که 115 اسب‌بخار قدرت تولید می‌کرد. این موتور از محصولات هیوندای است که در سال 2005 مورد بهینه سازی قرار گرفته است. این موتور علاوه بر ریو بر روی هیوندای اکسنت هم نصب می شود و هر چند موتور به روزی در خانواده موتور های هیوندای نیست اما کارآیی مناسبی دارد در زمینه قدرت موتور پا به پای موتور های هم رده اروپایی است ضمن آنکه نمونه هایی از آن می تواند استاندارد آلایندگی بسیار سخت گیرانه ULEV آمریکا را که نشان خودروهایی با آلایندگی بسیار کم است پشت سر بگذارد.
آزمایش رانندگی
پشت فرمان ریو2009 قرار می‌گیریم. طراحی داشبورد جلب توجه می‌کند  اما در نگاه اول کیفیت پایین کابین به چشم می‌آید کیفیتی که سرنشینان را آزرده می‌کند به طوری که کیفیت قطعات به کار رفته در کابین ریو در حد و اندازه‌های یک خودروی سال 2009 نیست اما نمی‌توان از قیمت پایین این خودرو در بازارهای جهانی نیز چشم‌پوشی کرد.
گیربکس اتوماتیک این خودرو را در حالت «D» قرار می‌دهیم. خودرو بدون هیچ‌گونه مشکلی شروع به حرکت می‌کند. با سرعت پایین حرکت می‌کنیم و دنده‌ها با کمترین مکث تعویض می‌شوند. با فشردن ناگهانی پدال گاز گیربکس با کمی تاخیر دنده‌ها را کم می‌کند تا شتاب مضاعفی به خودرو ببخشید. در شتاب‌گیری‌های اولیه نمی‌توان قدرت موتور را آن‌طور که باید دید اما در دنده دو به بعد موتور قدرت خود را به نمایش می‌گذارد و خیلی سریع سرعت زیاد می‌شود.
کمک‌فنرهای این خودرو از عملکرد مناسبی برخوردار بودند اما در حد یک خودروی نرم عمل نمی‌کردند. سر پیچ‌ها هندلینگ خودرو مناسب بود به طوری که تفاوت قابل توجهی با نسل قبلی خود داشت. فضای کابین بزرگ‌تر از ریوهای نسل قبل بود و به خصوص فضای پای سرنشینان عقب که در ریوهای نسل قبل کم است اما این نقطه ضعف در این نسل به خوبی جبران شده بود.
آینه‌های جانبی ابعادی بزرگ داشتند و از دید خوبی برخوردار هستند. در تست شتابی که بین ریوی نسل قبل که از گیربکس معمولی بهره می‌برد و ریوی 2009 گرفته شد این ریوی نسل اول بود که با اختلاف توانست مدل جوان‌تر را پشت‌سر بگذارد که البته عملکرد گیربکس دستی و شتابگیری سریعتر آن را نیز نمی‌توان از یاد برد.
در تستی که گرفته شد وقتی گیربکس در حالت «D» قرار داشت شتابگیری خیلی کند انجام می‌شد به طوری که 15 ثانیه زمان لازم بود تا به سرعت 100 کیلومتر برسد اما وقتی گیربکس را در حالت «L» قرار می‌دادیم و بعد آن را در حالت دنده دو، شتاب‌گیری سریع‌تر انجام می‌گرفت و به 9/13 ثانیه رسید.
لازم به ذکر است که در سرعت‌های بالاتر عملکرد موتور مناسب است و از کشش خوبی برخوردار است. موتور و گیربکس همخوانی داشته و تاخیر زیادی در تعویض دنده‌ها نیست اما نکته دیگری که وجود دارد صدای کم موتور بود که به داخل کابین می‌رسد. همان‌طور که می‌دانید یکی از بزرگ‌ترین نقاط ضعف ریوهای عرضه شده در  کشور ما وجود دارد صدای زیاد موتور است که به داخل کابین راه پیدا می‌کند. این مشکل تا حد زیادی در مورد ریوهای جدید مرتفع گردیده است.
کلیدهای روی داشبورد این خودرو همگی در دسترس هستند و سیستم صوتی دارای ورودی کاست و CD بود که این نیز نکته‌ای جالب بود، چون در سال 2009 نصب سیستم صوتی کاست نیز کمی عجیب است. ورودی USB نیز در پایین کنسول قرار داشت و اهرم تعویض نور چراغ‌ها نیز سمت چپ راننده روی داشبورد قرار گرفته بود. خودروی مورد آزمایش فاقد آینه‌های برقی بود و تنها از یک ایربگ برای راننده در آن استفاده شده بود.
ترمزهای ABS این ریو از عملکرد بسیار خوبی برخوردار بودند به نحوی که زمان کمی برای ایستادن خودرو لازم بود.  فرمان خودرو به رغم کیفیت پایین همانند نسل قبل از خود بسیار نرم بود و نکته‌ای که در ریوی جدید وجود داشت بی‌صدا بودن ادوات به کار رفته در آن بود.
با توجه به کابین خشک ریو در ناهمواری‌ها از هیچ‌گونه سروصدایی برخوردار نبود و به هنگام خرید ریوهای جدید امکان انتخاب آپشن‌هایی همچون صندلی چرم، آینه‌های برقی تعداد ایربگ‌های بیشتر وموارد دیگر وجود دارد که حدود 1000 تا 2000 دلار هزینه بیشتری را در کشور سوریه طلب می‌کند.
جمع‌بندی
ریو با توجه به قیمت ارزان در دنیا و کلاس خودروهای کوچک خانوادگی توانسته جایگاه خوبی را در میان خانواده‌ها و اقشار کم درآمد بیاید، این در حالی است که از نظر طراحی تفاوت‌های زیادی با نسل قبل خود داشتند و در آینده‌ای نزدیک شاهد پیشرفت‌های بیشتری از این خودروی ارزان قیمت کیا باشیم. 
روی هم رفته با توجه به مصرف سوخت کم، قیمت ارزان و ابعادی مناسب می‌توان ریو را یک خودروی خانوادگی کوچک با صرفه اقتصادی مناسب    داشت.
در پایان از آقای اکبر شادی که هماهنگی های لازم برای انجام این تست را انجام دادند تشکر می کنیم.