سری 112Hاز جمله اولین نمونه‌‌هائی است که توانست وارد ایران شود. منظور از عدد 112 نشانگر 11 لیتری بودن موتور و عدد 2 مشخصه فیس‌لیفت یا نمونه دوم این کامیون است.
بر روی برچسب فلزی نمونه در دسترس، سال ساخت 1985 میلادی ذکر شده بود. نمونه‌‌های داخل ایران معمولاً نارنجی با ترکیبی از رنگ‌‌های بنفش و قهوه‌ای بودند. اما رنگ‌های سفید و دیگری هم وجود داشت.  راحی این مدل ریشه در برخی مدل‌‌های قدیمی اسکانیا داشت. طرحی زیبا در عین حال خشن، تشکیل شده از خطوطی تیز و اتاقکی مستطیلی. بدنه اتاق از فلز و فایبرگلاس ساخته شده‌اند و بقیه قطعات از ظاهری ساده و ابتدائی اما دوست داشتنی برخوردار هستند.   ضامن دستگیره ورودی زیر دستگیره به طرزی ماهرانه و منطقی جاسازی شده است. و این کامیون برای سوار شدن، دارای سه رکاب است.
داخل اتاق از طراحی حرفه‌ای برخوردار بوده و  ارتفاع تونل موتور تا حد امکان کاهش داده شده است.  محفظه فیلتر هوا به کنار شاسی منتقل شده تا فضای داخل اتاق با اینکه سقف کوتاه بود به طرز عجیبی بزرگ و جادار به نظر بیاید و در واقع همین طور هم است. صندلی‌‌ها از طرحی ابتدائی و تنظیمات معمول آن دوران برخوردار هستند.  داخل کابین این اسکانیا دو عدد تخت برای استراحت وجود دارد که تخت بالا بیش اندازه به سقف نزدیک بوده و کمی احساس تنگی فضا برای شخص قرار گرفته روی تخت به وجود می‌آورد، اما تخت پائین مشکلی نداشته و فضایی راحت برای سرنشین به وجود آورده است.  داشبورد نسبت به ماشین‌های هم رده از تجهیزات و نمایشگرهای خوبی برخوردار است. کیلومترشمار، دور موتور، دمای آب، فشار روغن، میزان شارژ باطری، میزان باد تانک‌ها و تعداد زیادی علائم هشداردهنده دیگر که انصافاً کافی به نظر می‌رسیدند.  برای آمپرها از برد الکترونیکی استفاده شده و دیگر از سیم‌کشی‌های طویل و پیچیده خبری نبود. فرمان هیدرولیک است اما به شدت نرم و در سرعت‌های بالا کنترل آن کمی مشکل بود و نیاز به عادت داشت.  قرارگیری ادوات به شکلی خشن و زیبا، طراحی و جاسازی شده‌اند. مثل اهرم ترمز پارکینگ یا تریلر و خفه کن که هنگام کار با آنها احساسی وصف ناشدنی به انسان دست می‌دهد، چیزی که تولیدکنندگان اروپائی امروزه کمتر به آن توجه می‌کنند. در هر حال اتاق اسکانیا (با توجه به عمر آن) بسیار جذاب است.
سیستم تعلیق اسکانیا در تمام محورها از فنرهای تخت پارابولیک (برگی) به همراه کمک‌‌های هیدروتلسکوپی تشکیل و اتاق هم بر روی دو کمک فنر هیدرولیکی سوار شده است.
موتور 112H دارای 300اسب قدرت و  مجهز به توربو شارژ و اینترکولر 6 سیلندر با پمپ انژکتور ساخت BOSCH است. مصرف سوخت این کامیون نیز  بین 40 تا 45 لیتر در  هر 100کیلومتر است.
نکته مهم دیگر در مورد موتور این اسکانیا، صدای جذاب و گیرا و همین طور صدای سوت توربو هنگام عوض کردن دنده‌‌های ردیفی است. این صدا مختص کامیون‌های اسکانیا است و واقعاً دلچسب بوده و بیشتر رانندگان عاشق این صدا هستند. گیربکس 112H داری 10 دنده است، به سوپاپ‌های پنوماتیکی و سیستم سنکرونیزه مجهز بوده و اکثر رانندگان از کارکرد آن رضایت داشته‌اند.  البته دسته دنده کمی برای رانندگان قد بلند کوتاه به نظر می‌رسید. برای جابه‌جایی بین حالت‌های سبک و سنگین نیز، اهرمی به شکل اهرم‌های امروزی وجود داشت.  گیربکس و کلاچ اسکانیا هر دو تمام بادی بودند و هنگام تعویض دنده صدایی زیبا (در نتیجه کارکرد سوپاپ‌های کنترل باد) به گوش رسیده و احساسی بی‌نظیر به انسان دست می‌داد.  این کامیون برای تعویض دنده طبق تجربه رانندگان، نیازی به دو کلاچ ندارد. اما برخی رانندگان طبق عادت اقدام به این کار می‌کردند.  عملکرد موتور و گیربکس در شرایط سخت بسیار راضی‌کننده بوده و گشتاور مورد نیاز با ضریب دنده زیاد همیشه در اختیار راننده بود.  چرخ‌های اسکانیا هم سایز 1224 بودند و بسته به نیاز، قابلیت بستن لاستیک از نوع بایاس یا رادیال وجود داشت. هنگام حرکت فشار زیادی روی غربیل فرمان احساس نمی‌شود و این کمی گول زننده است و اسکانیا در مقابله با پیچ‌‌ها، شدیداً ناپایدار و مشتاق چپ شدن است.
برخی مزایا و معایب اسکانیا 112H
برای بالازدن اتاق در این کامیون می بایست کاور جلو پنجره را بالا زد تا نشکند به همین دلیل اهرم جک اتاق داخل کاور جاسازی شده بود تا راننده هنگام کار دچار فراموشی بالازدن کاور نشود.  چیزی که امروزه در کامیون هوو (Howo) مدل ۲۰۰۷ مشاهده نمی شود و این یعنی برتری طراحی غربی به چینی. نکته دیگر قرار گرفتن فیلتر هوا روی شاسی و کاهش ارتفاع تونل موتور است و برای تعویض فیلترها نیازی به بالازدن اتاق هم نبود اما طراحان چینی در هوو دقیقاً عکس این موضوع را انجام داده‌اند. از جمله معایب این کامیون نیز می‌توان به ناپایداری کامیون در پیچ‌‌ها، نرمی بیش از حد فرمان، عدم وجود محفظه لوازم در کناره و داخل اتاق، ایمنی بسیار پایین (کمربند ایمنی به صورت استاندارد وجود نداشته است) اشاره کرد.
به هر حال این مدل سال‌ها بعد با ارائه سری113 دچار تغییراتی شد از جمله اینکه داشبورد با انحنائی به طرف راننده متمایل شد. اما با این وجود، اسکانیا 112H نسبت به دوره خودش بسیار پیشرفته و مدرن بود. امکانات رفاهی هم از قبیل کولر و بخاری داشت که دارای کارکرد خوبی بودند.اسکانیا 112H هم اکنون طبق قوانین ایران تنها تا یکسال دیگر (سال 2010) مجاز به تردد است. گرچه عقلاً چنین کاری درست نیست خصوصاً اینکه شاسی و قطعات آن مثل دیفرانسیل‌ها دچار تنش خستگی شدید هستند و هرلحظه امکان حادثه وجود دارد.