سیستم سوخت‌رسانی در اتومبیل یکی از پیچیده‌ترین و پردردسرترین قسمت‌هایی است که خودروسازان همواره برای بهبود نحوه عملکرد آن در تلاش هستند. سیستم سوخت‌رسانی از بنزینی که درون باک است تا لحظه‌ای که برای احتراق آماده می‌شود را شامل می‌شود. یکی از سیستم‌های پاشش سوخت که برای مدت نسبتاً طولانی در اکثر خودروها به کار می‌رفت و هنوز هم در خودروهای قدیمی وجود دارد، کاربراتور است.
کاربراتور مانند هر نوع مدار دیگری دارای ضعف‌هایی بود. از خطر اشتعال آن که بگذریم، سرویس و نگهداری آن برای اکثر اتومبیل‌داران دردسرساز می‌شد. مشکل اصلی آن تمیز کردن آن است که اگر توسط شخص متخصص انجام نگیرد در عملکرد سوخت‌رسانی خلل ایجاد می‌شود.  بعد از کاربراتور مرسوم‌ترین و شاید بتوان گفت که بهترین سیستم پاشش سوخت ارائه شده در سیستم انژکتور است که پس از طی چند سال و اعمال اصلاحات کاربردی در حال حاضر در اکثر خودروهای بنزین‌سوز استفاده می‌شود. تاریخچه انژکتور به بیش از 100 سال پیش بازمی‌گردد و نسل به نسل پیشرفت کرده تا انژکتورهای امروزی ساخته شدند. انژکتورهای مکانیکی، مغناطیسی، الکترونیکی و الکتریکی سیر تکاملی آن است. در تمام انژکتورهای نام برده شده مانند سیستم کاربراتور مشکلاتی نیز وجود دارد که تمیز کردن سوزن‌های انژکتور یکی از آنها است. معمولاً انژکتورها در مقایسه با کاربراتورها خیلی کمتر نیاز به شست‌وشو دارند و به ندرت کثیف می‌شوند. در خودروهایی که مجهز به سیستم انژکتور است، مسیر سوخت‌رسانی طوری تنظیم شده است که بنزین از چندین صافی و فیلتر عبور می‌کند و این موضوع یکی از علل تمیزی بیشتر انژکتور است. کیفیت بالاتر بنزین در عمر بیشتر هر نوع مدار سوخت‌رسانی بسیار اهمیت دارد. تمیز کردن انژکتور یا به اصطلاح شست‌وشوی انژکتور باید به نحوی اصولی انجام شود تا از صحت عملکرد آن مطمئن شد. اصول شست‌وشوی انژکتور این است که باید کل سیستم از خودرو باز شود و تک‌تک اجزای آن از هم جدا شده و به صورت جداگانه مورد آزمایش     قرار بگیرند.
متاسفانه در اکثر تعمیرگاه‌ها شست‌وشوی انژکتور به این صورت انجام نمی‌شود و فقط به صورت سطحی و غیراستاندارد آن را تمیز می‌کنند که این کار موجب رفع عیب ناقص انژکتور شده و ممکن است در درازمدت راننده خودرو را مجبور به پرداخت هزینه زیاد برای تعویض    آن کند.
مراحل صحیح سرویس و شست‌وشوی انژکتور به شرح   زیر است:
1- ابتدا تمام انژکتورها از روی اتومبیل باز شده و مورد بررسی قرار می‌گیرند تا از نظر ظاهری و فیزیکی مشکلی نداشته باشند. بر روی بدنه هر انژکتور یک شماره منحصربه‌فرد وجود دارد. در هر بار سرویس، وضعیت آن بایگانی می‌شود تا دفعه بعد بتوان با توجه به شماره آن تاریخچه عملکرد را مورد بررسی قرار داد. این شماره در واقع یک پرونده پزشکی را برای انژکتور تشکیل می‌دهد.
2- بدنه انژکتور با توجه به جنس آن که ممکن است پلاستیکی یا فلزی باشد از آلودگی پاک می‌شود.
3- صفحه پشتی انژکتور که سوخت وارد آن می‌شود باید از انژکتور جدا شده و مورد بررسی فیزیکی قرار گیرد. هرگونه خوردگی و یا خط‌خوردگی منجر به تعویض آن خواهد شد.
4- مرحله بعد جداسازی قطعات داخلی انژکتور مانند اورینگ‌ها، محفظه مگنت و ... است. تا اینجا مراحل بررسی ظاهری و جداسازی قطعات انژکتور انجام شده و نوبت به تست اصولی آنها می‌رسد.
5- در این مرحله باید بدنه انژکتور از نظر مقاومت الکتریکی بررسی شود. هر انژکتور با توجه به نوع آن دارای مقاومت الکتریکی مشخص است که با توجه به شماره درج شده بر روی آن و نوع خودرو می‌توان به برگه مشخصات مراجعه کرده و مقدار مقاومت الکتریکی استاندارد را به دست آورد. این کار توسط اهم‌متر انجام می‌شود.
6- در این مرحله باید بارگیری الکتریکی سیم پیچ آزمایش شود تا از صحت عملکرد آن مطمئن شد. عددی که در این آزمایش انجام می‌شود نیز مانند مقاومت الکتریکی در برگه اطلاعات هر انژکتور موجود است. در مراکز تعمیرگاهی انحصاری برای خودروها، این‌گونه آزمایش‌ها توسط نرم‌افزاری انجام می‌شود که تمامی استانداردهای انژکتور خودروها را در بانک اطلاعاتی خود دارد. به این صورت که ابتدا شماره سریال انژکتور به نرم‌افزار داده می‌شود و سپس اقدام به اندازه‌گیری می‌کنند. نرم‌افزار مقدار مقاومت الکتریکی انژکتور را با بانک اطلاعاتی خود مقایسه می‌کند و در صورت عدم تطابق پیغام مناسب را به مسوول تعمیرگاه نشان می‌دهد.
7- هنگامی که انژکتور در اتومبیل در حال کار است، با توجه به شرایط مختلف رانندگی، فشارهایی را تحمل می‌کند. در صورت بروز اشکال در انژکتور، ممکن است در زیر فشار خاصی نشتی کند. در این مرحله انژکتور را در دستگاهی قرار می‌دهند که شرایط کار در خودرو را شبیه‌سازی می‌کند. با در نظر گرفتن نوع انژکتور، حداکثر فشار به آن وارد می‌شود. در صورتی که نشتی مشاهده شود، آن انژکتور غیرقابل استفاده خواهد بود و باید تعویض شود.
8- مرحله بعدی آزمایش، بررسی نحوه پاشش سوخت توسط انژکتور است. انژکتور بر روی دستگاهی نصب شده و شروع به کار می‌کند و سوخت را درون یک محفظه شیشه‌ای می‌پاشد. متخصص تعمیرگاه با نگاه کردن به نحوه پاشش از صحت عملکرد آن اطمینان حاصل می‌کند.
9- آزمایش بعدی بررسی مقدار خروجی سوخت از انژکتور است. به این صورت که تمام انژکتورها همزمان شروع به کار می‌کنند و سوخت را درون لوله‌های خط‌کش‌دار می‌ریزند. پس از قطع سوخت، میزان اختلاف سوخت درون لوله‌ها نباید از یک بازه مشخص تجاوز کند. البته بعد از تمیز کردن انژکتور، مقدار سوخت درون لوله‌ها دقیقاً یکسان خواهد بود. این آزمایش چندین بار و در شرایط و فشارهای مختلف تکرار می‌شود.
10- پس از اینکه از صحت عملکرد انژکتورها مطمئن شدیم، نوبت به تمیز کردن آنها می‌رسد. برای تمیز کردن و شست‌وشوی انژکتور باید از دستگاه و ماده شست‌وشوی مشخصی استفاده شود. انژکتورها روی دستگاه شست‌وشو نصب شده و برای مدت زمان معینی با ماده مخصوص شسته می‌شود. بعد از شست‌وشو باید درون انژکتور از باقیمانده   مواد پاک شود.
11- انژکتورها دوباره برای بررسی میزان خروجی مورد آزمایش قرار می‌گیرند. 
از آنجایی که همواره پیشگیری بهتر از درمان است، باید قبل از کثیف شدن انژکتور مواردی رعایت شوند تا از صدمه رسیدن به آن جلوگیری شود. در درجه اول استفاده از بنزین با کیفیت با حداقل ناخالصی‌هاست. همچنین با تعویض منظم فیلتر بنزین و استفاده از فیلترهای مرغوب می‌توان به عمر بیشتر انژکتورها کمک    کرد. 
پیشنهاد می‌شود باک خودرو حداقل سالی یکبار شست‌وشو شود تا گل و لای و ناخالصی بنزین که معمولاً در آن ته‌نشین شده‌اند از بین برود. موضوع بعدی توجه به میزان سوخت درون باک است.
بهتر است همیشه قبل از کم شدن بنزین و روشن شدن چراغ        باک،  اقدام  به بنزین‌زدن کنید.
چون هنگامی که سطح بنزین درون باک کم شود احتمال ورود گل و لای ته باک به   مدار سوخت‌رسانی بالا     می‌رود.