الف: از آنجایی که کامیون‌های یورو3 (سازگار با شرایط ایران) فقط تا سال 2005 در اروپا استفاده شده و از سال 2006 کامیو‌ن‌ها تبدیل به یورو4 و سپس در سال 2008 تبدیل به یورو5 شدند چنانچه خریداران کامیون‌های دست دوم بخواهند این کامیون‌ها را وارد ایران نمایند با مشکلات عدیده‌ای مواجه خواهند شد که در ذیل به آنها خواهیم  پرداخت.
1- اگر محدودیت سنی برای کامیون‌ها مطرح نباشد و کامیون‌های 2005 و پایین‌تر وارد شوند شکی نیست که با هزینه تعمیر موتور و تعویض قطعات متعدد روبه‌رو خواهند شد (این در حالی است که با توجه به شرط عمر کمتر از سه سال در قانون امکان آن وجود ندارد)
2- اگر از مدل‌های 2005 به بالا وارد شوند کامیون‌ها یا یورو4 خواهند بود یا یورو5 که مشکلی در مورد یورو4ها نیست به جز اینکه سنشان از سه سال بیشتر است ولی در مورد یورو5ها چنانچه کامیون‌ها از برندهای بنز، ولوو، رنو، ایویکو و داف باشند بین 5 تا 7درصد به ازای مصرف گازوییل خود باید از ماده آمونیاکی Adblue استفاده نمایند. قیمت یک لیتر ادبلو در بازار ایران فعلاً 3800 تومان می‌باشد و در اروپا 1000 تومان. یک محاسبه ساده نشان می‌دهد که یک کامیون یورو5 با مصرف 33 لیتر در یکصد کیلومتر به طور متوسط احتیاج به دو لیتر ماده ادبلو در یکصد کیلومتر دارد که قیمت ایرانی آن می‌شود 7600 تومان و قیمت اروپایی آن 2000 تومان. اکنون هزینه تامین این ماده را در کنار هزینه تامین 33 لیتر گازوییل با قیمت کنونی هر لیتر 555 تومان در نظر بگیرید، آنگاه مشکلات اجرای این طرح نمایان می‌شود در چنین شرایطی حتی اگر قیمت هر لیتر گازوییل 100 تومان هم باشد باز مخارج تامین ادبلو از خود گازوییل بیشتر خواهد شد.
ب: حالا ممکن است این سئوال پیش بیاید که اگر ماده ادبلو اضافه نشود چه می‌شود؟
1- در واقع نباید اتفاق خاصی بیفتد زیرا ادبلو فقط به اگزوز اضافه شده که مواد مخرب هوا را از بین می‌برد ولی برای مجبور کردن راننده‌ها در اروپا به استفاده از این ماده، نرم‌افزار EMS کامیون طوری تنظیم شده که هم جنس ماده ادبلو را تشخیص می دهد و نوع تقلبی را نمی‌پذیرد و هم برای اجبار راننده به مصرف ادبلو در صورت خالی‌شدن تانک از ادبلو، کم‌کم از قدرت موتور کاسته و مصرف را 50درصد بالا می‌برد تا راننده  مجبور شود در اولین جایگاه سوخت، ادبلو تهیه کند وگرنه پس از حدود 200 کیلومتر کامیون از حرکت  بازمی‌ایستد.
2- در حالی که یک کامیون یورو3 وارداتی یا ساخت ایران‌ می‌تواند تا 110 کیلومتر سرعت برود، کامیون‌های یورو5 سرعت‌شان به 89 کیلومتر در ساعت محدود شده که با اضافه نکردن ماده ادبلو این سرعت کمتر نیز شده و به صفر هم خواهد رسید.
3- اشکال این است که موقع خرید کامیون، راننده متوجه این مسائل نمی‌شود زیرا کامیون دست دوم با تانک 150 تا 200 لیتری پر از ادبلو تحویل می‌شود و بعد از طی چندین هزار کیلومتر رانندگی و ورود به ایران متوجه می‌شود که در آینده با چه مشکلاتی مواجه خواهد شد.
ج: چاره کار چیست؟
1- باید ورود کامیون‌های نو اروپایی آزاد باشد تا شرکت‌ها کماکان بتوانند آخرین تکنولوژی اروپا را منهای قسمت ادبلو سفارش داده و به ایران بیاورند یعنی (یورو3 یا حداکثر یورو4 اگرچه استفاده از ادبلو در مورد یورو4 اختیاری است)
2- در صورت ورود کامیون‌های دست دوم فقط از مدل‌هایی که از تکنولوژی SCR استفاده نکرده و تکنولوژی EGR را استفاده می‌کنند وارد شود مانند اسکانیا و مان که آن هم اشکالش این است که مان در ایران نمایندگی ندارد و کلاً مصرف سوخت کامیون‌هایی که از سیستم EGR استفاده می‌نمایند 5درصد بالاتر از سیستم SCR    است.
3- در پایان امید است که به این موضوع قبل از اجرایی‌شدن طرح توجه بشود زیرا در غیر این صورت با تعداد زیادی از رانندگانی که آخرین مدل کامیون‌های اروپایی دست دوم را وارد کشور خواهند کرد مواجه می شویم که هر کدام از آنها هزینه سوخت و ادبلویی برابر با خرج گازوییل ماک 1940 را خواهند پرداخت و در نهایت پس از مواجهه با این واقعیت، تصویب‌کنندگان و مجریان این قانون را مسوول بروز مشکلات عدیده آتی خود خواهند دانست.