ديگر شنيدن اخبار از طراحي و توليد خودروهاي الكتريكي، هيبريد، الكتريكی، اسپرت و ... جذابيت خود را از دست داده و به صورت اخبار متداول و معمولي درآمده است. حالا ديگر وقت شنيدن و ديدن نوآوري‌هاي شگفت‌انگيز مانند طراحي و توليد خودروهاي «تاشو» است كه هفته گذشته به جهانيان عرضه شد.
آري شركت‌هاي خودروساز جهان را براي ماندن و بقا و نيز رقابت با رقيبان سخت‌كوش، گزيري از تلاش‌هاي همه جانبه و طاقت‌فرسا نيست و به گفته مدير شركت BMW و مرسدس‌بنز در نمايشگاه بين‌المللي پاریس يك لحظه غفلت، برابر است با عقب‌ماندن از رقبا و چه بسا كه جبران اين عقب‌ماندگي اگر محال نباشد بسيار سخت خواهد بود.
در اين ميان به نظر مي‌آيد شركت‌هاي خودروساز داخلي با بهره‌گيري از فرصت‌ها و امتيازات بي‌شمار از تعرفه واردات گرفته تا در اختيار داشتن بازار انحصاري، خود را چندان ملزم به تكاپو و تلاش نمي‌بينند و اصولاً روند سال‌هاي گذشته را ادامه مي‌دهند.
دو شركت بزرگ خودروساز وطني كه بيش از 90درصد بازار داخلي را در اختيار دارند، آن‌قدر به كندي حركت مي‌كنند كه حتي براي محصولات جديد خود كه يكي هفت ماه پيش و ديگري سه ماه قبل رونمايي شد، تاريخ  دقيقي براي عرضه به بازار اعلام نمي‌كنند و بيشترين آمار توليد آنها براساس اعلام وزارت صنايع و معادن، متعلق به خودروهاي قديمي است كه بعضاً سه تا چهار دهه از طراحي و تكنولوژي ساخت آنها مي‌گذرد.
طي 50 سال كه از سابقه صنعت خودرو كشور مي‌گذرد فقط در دهه اخير است كه ايران توانست داراي سه «برند» ملي شود كه اولي يعني سمند حدود هفت سال در خط توليد قرار داشته و در اين مدت تنها شاهد «فيس‌ليفت» شدن دو سه مدل آن هستيم و از ابداعات و ارائه مدل‌هاي جديد خبري نيست و دو «برند» ديگر يعني مينياتور و رانا هم با اينكه 3 تا 7 ماه از رونمايي آنها گذشته است در خيابان‌ها و جاده‌هاي كشور جايشان خالي است.
شايد يكي از دلايل اصلي عدم توسعه و پيشرفت مطلوب و چشمگير در صنعت خودرو كشور، ميل مديران اين صنعت به ماندن در خط مونتاژ و يا رويكرد به واردات است. با نگاهي به فهرست محصولات خودروسازان داخلي و يا خودروهايي كه توسط آنها عرضه مي‌شود، اثبات اين مدعا امري بديهي جلوه مي‌كند.
علاوه بر آن با ظهور صنعت خودروي چين و پديده‌اي به نام شركت «چري» شايد ديگر نتوان ناكارآمدي صنعت خودرو را به مديريت دولتي مرتبط دانست. مديران دولتي شركت «چري» ثابت كرده‌اند كه خواستن توانستن است. هنوز 10 سال از عمر اين شركت نگذشته است كه در بازارهاي جهاني حضور چشمگيري دارند. بنابراين مديران دولتي صنعت خودروي ما نيز مي‌توانند با عزمي جزم، به توفيقات مطلوب دست يابند.
به نظر نگارنده، اگر اين شيوه، یعنی رویکرد به مونتاژ و واردات   همچنان بر صنعت خودرو كشور حاكم باشد، افق آن چندان روشن نخواهد بود و براي برون رفت از وضعيت فعلي به عزم راسخ و استراتژي مدون نياز است تا استراتژي نباشد و كارها براساس سلايق پيش رود، راه به جايي نخواهيم برد و دستيابي به هدف‌هاي متعالي غيرممكن خواهد بود.