پیست گیلس در مونرال کانادا یکی از این پیست‌‌هاست که از سال آینده بار دیگر میزبان مسابقات گراندپری فرمول یک خواهد بود. عملیات عمرانی این پیست در سال 1976 و پس از آنکه کانادا تصمیم گرفت نقشی پر رنگ در دنیای ورزش‌‌های موتوری ایفا کند آغاز شد. بودجه اولیه احداث این پیست 250 میلیون دلار کانادا اختصاص یافت که تا تکمیل‌شدن پیست به 287 میلیون دلار رسید. کار ساخت این پیست در دو سال انجام شد و در سال 1978 پیست گیلس افتتاح شد. علاوه بر فرمول‌یک مسابقات ناسکار در بخش کانادایی آن هم در این پیست برگزار می‌شود.
پیست گیلس دارای 4 هزار و 361 متر طول است و در رده پیست‌‌های کوچک فرمول یک قرار می‌گیرد. تعداد لپ‌‌های گراندپری هم در آن به 70 لپ می‌رسد. این پیست همچنین دارای 15 پیچ است که دو تا از آنها 180 درجه و دو تا هم 90 درجه است. در مجموع به دلیل پیچ‌‌های کم درجه آن، یک پیست سرعتی به حساب می‌آید. آخرین مسابقه در پیست گیلس در سال 2004 برگزار شد که در همان مسابقه نیز روبن باریچلو توانست لپ رکورد این پیست را ثبت کند. روبن باریچلو در آن زمان در فراری عضویت داشت و توانست زمان یک دقیقه و 16 ثانیه و 622 هزارم ثانیه را به دست آورد.
پیست گیلس از نظر ظرفیت یکی از پیست‌‌های بزرگ فرمول یک به حساب می‌آید. این پیست می‌تواند یکصد هزار نفر را در خود جای دهد. به دلیل شکل و طراحی این پیست، عمده تماشاگران دید بسیار خوبی به نقاط مختلف پیست دارند.
از نظر کیفیت پیست هم می‌توان گفت که این پیست یکی از به روزترین پیست‌‌های جهان است. زیرسازی این پیست از یک متری زیر پیست آغاز می‌شود و تا روکش پیست به چهار لایه می‌رسد. روکش پیست نیز در بهار گذشته به طور کامل تعویض شده و بهترین رانندگان جهان آن را تست کردند.
در ابتدا قرار بود مسیر ورود اتومبیل‌‌ها به پیت‌استاپ نیز اصلاح شود اما این پروژه به دلیل هزینه بر بودن آن از دستور کار خارج شد.