در این آشفته‌بازار رقابت‌های خودرویی، پیشرفت نکردن مرگ است. چه برسد به درجا زدن. با این اوضاع، درباره پس‌رفت که اصلاً نباید حرف زد. هیوندای اگر می‌خواست به محبوبیت فعلی آزرا بسنده کند، کارش ساخته بود. حالا دیگر کاری است که شده. ما می‌دانیم که صد نسل دیگر آزرا هم بیاید و برود، داستان آش و کاسه تغییری نمی‌کند.
آزرا و شروع بازی
آزرا یا با نام دیگرش Grandeur، بر خلاف آنچه به نظر می‌رسد برندی تازه‌وارد نیست. نسل اولش سال 1986 تولید شد. آن زمان نمی‌شد ایرادی به تقلیدکاری‌های هیوندای گرفت. او هنوز اعتباری نداشت. چرا که چهره محصول اولیه آنها شدیداً‌ شبیه فورد Granada شده بود. اما قصد اصلی شرکت به وضوح معلوم بود. ساخت یک سدان لوکس تقریباً بزرگ. هیوندای که آن وقت‌ها توسط دوو اداره می‌شد، برای پیشرانه فرزند جدید خود دست به دامان میتسوبیشی شد. به هر حال نتیجه کار چیزی از آب درآمده  بود که با هوندا Legend‌ و تویوتا Avalon‌ مقایسه می‌شد.
نسل بعدی آزرا در حالی سال 1992 را آغاز کرد که علناً به او همان میتسو Debonair می‌گفتند. اما پیشرانه‌های سنگین 3 و 3.5 لیتری که روی آن نصب بود، این نقص را تا حدودی جبران می‌کرد. شاید هیوندای می‌دانست دارد چه کار می‌کند. او طی سالیانی که کورکورانه از روی دست ژاپنی‌ها تقلید می‌کرد، در حقیقت در حال کسب تجربه بود. این شرکت بعدها مدل Dynasty و Equus خود را روی این نسل طراحی کرد.
سال 1998 طور دیگری برای هیوندای بود. این درست که نسل سوم آزرا به زیبایی نسل‌های قبل نمی‌شد اما مهم این بود که مدل فوق دارای یک طراحی مستقل بود. یعنی از همین موقع بود که آزرا مسیر خود را جدا کرد. حالا دیگر هیوندای برای خودش آقایی می‌کرد. تا جایی که حتی زیر پر و بال کیا موتورز هم‌وطنش را هم می‌گرفت.
کیا در آن زمان سرگرم تولید نسل‌های اولیه اوپیروس بود. برای اولین بار، تولید انبوه آزرا کار را به حدی رساند که خط تولیدی هم در ترکیه تاسیس شد. حالا دیگر همه‌چیز نظم داشت. به پیشرانه‌های 2 و 2.5 لیتری Delta و به نمونه‌های 3 و 3.5 لیتری Sigma می‌گفتند. اسم‌گذاری که هنوز هم مرسوم است. آزرا در این نسل برای اولین‌بار از سیستم تعویض دنده پشت‌ فرمان استفاده کرد که اصلاً با استقبال مواجه نشد.
مالک یک خودرو لوکس نیازی به امکانات یک خودرو اسپرت ندارد. تولید این خودرو بازده بالایی داشت. اما اوایل 2005 دیگر به حد اشباع رسیده بود. نیاز مبرمی به محصولی جدید حس می‌شد. پس نسل چهارم آمد. این آزرا همان آزرایی است که در داخل می‌بینیم. چهره او کاملاً مدرن و مورد پسند بازارهای غربی بود. برای این مدل، یک سیستم تعلیق جدید طراحی شد. غیر از این مدل 3.3 لیتری که توسط «آسان موتور» در ایران عرضه می‌شود، پیشرانه‌‌های 2.4، 2.7 و 3.8 لیتری نیز تولید شده است. اما خودرویی که امروز به بازی گرفته شده، او نیست. در حقیقت این مدل Facelift (تغییر چهره) آزرا در سال 2010 است که یک پای مقایسه است. این مدل را 2011 می‌نامند. بد نیست بدانید که جدا از تغییرات ظاهری که می‌بینید، مشخصات فنی او نیز متحول شده است. نمونه استاندارد که هنوز هم تولید می‌شود، با همین پیشرانه می‌توانست 235 اسب‌بخار نیرو و 304 نیوتن‌متر گشتاور تولید کند.
این خودرو از موسسه ملی امنیت بزرگراه‌‌های آمریکا NHTSA در امتیاز نهایی، درجه خوب را کسب کرد. اما در ‌بحث ضربات از کنار توانست به درجه قابل قبول برسد. و متاسفانه در قسمت حفاظت از زانوی راننده و شاگرد به درجه ضعیف رسید.
هنوز موفقیت‌های آزرا ادامه داشت که خبر عرضه نسل جدید آن همه را شوکه کرد. او علاوه بر نمونه 2.4 لیتری، دو پیشرانه 3 لیتری 270 و 3.8 لیتری 290 اسب‌بخاری هم خواهد داشت. سوال اینجاست که چرا آزرای جدید با حجم کم، قدرت بیشتری دارد؟ به چند دلیل. اولین و مهم‌ترین دلیل پیشرانه توربوشارژ شده آن است. دلیل دیگر وزن کمتر و آخرین دلیلش را نمی‌دانیم. اگر در جدول مشخصات فنی خط تیره‌های زیادی می‌بینید به این علت است که او هنوز رونمایی رسمی نشده است. نسل پنجم خیلی زودتر از موعد آمد. هیوندای خیلی روی این محصولش حساب باز می‌کند. بیش از 400 هزار دلار روی توسعه و تحقیق آن هزینه کرده است. می‌خواهد سالانه 100 هزار دستگاه تولید کند. 80 هزار دستگاه برای بازار داخلی و 20 هزار دستگاه برای صادرات. البته امیدواریم این اعداد و ارقام تبدیل به 20 هزار دستگاه برای بازار داخلی و 2 هزار دستگاه برای صادرات نشود. خبر خوب این است که هنوز قرار نیست تولید نسل چهارم متوقف شود. اما آخرش که چی؟ نهایتاً تا آخر امسال میزبان او هستیم. البته این قضیه به اینجا مربوط نمی‌شود. ما حالا حالاها با آزرا کار داریم.
آزرا و دوستان
خُب بیایید دوباره رقیب‌بازی کنیم. اگر آزرای تغییر چهره داده شده،‌ با تمام امکاناتش باب میلتان نبود، می‌توانید روی کیا اوپیروس 3.8 لیتری 266 اسب‌بخاری که حدود 50 میلیون تومان می‌ارزد حساب کنید. تویوتا کمری GL و GLX هم با پیشرانه‌های 2.4 لیتری و قدرت 157 اسب‌بخاری‌اشان که بین 46 تا 51 میلیون تومان می‌ارزند نیز بد گزینه‌هایی نیستند. از اینها گذشته پژو 407 که با پیشرانه 2 لیتری 141 اسب‌بخاری‌ حدود 47 میلیون تومان قیمت خورده هم مد نظر داشته باشید. حالا اگر دلتان خواست پایین‌تر بیایید، کیا اوپتیمای 2.7 لیتری را که 191 اسب‌‌بخار نیرو تولید می‌کند و حدود 45 میلیون تومان می‌ارزد را از دست ندهید.