اغلب متحير مي‌شوند كه چرا اين دو خودرو را با هم مقايسه كرده؟ امروز هم همين‌طور شده است. مطمئن باشيد بيش از 90درصد سئوال فوق را خواهند پرسيد. اما جواب من هم دندان‌شكن است.
چند دليل دارم. اول اينكه اين مقايسه، يك تحليل مشتري‌مدار نيست. به عبارت ساده‌تر يعني نمي‌خواهم فاكتور اصلي مقايسه، قيمت و بحث اقتصادي باشد. جالب‌توجه آنهايي كه مي‌گويند با آنقدر پول مي‌شد فلان ماشين را خريد.
دليل دوم اينكه مي‌گويند فيات سي‌ينا رقابت جدي با تندر- 90 دارد. از لحاظ قيمتي هيچ بحثي نيست. اما آيا يك خودرو با پيشرانه 6/1 ليتري كه بيش از 105 اسب‌بخار نيرو توليد مي‌كند (منظور همان تندر است) مي‌تواند رقيب خودرويي شود كه با پيشرانه 4/1 ليتري‌اش فقط 77 اسب‌بخار نيرو دارد؟
دليل سوم مثل روز روشن است كه فيات سي‌ينا تقريباً از لحاظ فني شبيه 206 است. البته تيپ دو و سه و چون 206 خودرويي هاچ‌بك است بايد بحث 206SD را پيش كشيد. تا اينجاي كار مشكلي نيست. اما هدف اصلي شاخ به شاخ، مقايسه خودروهايي است كه به طريقي به ايران ربط دارند و همچنين عرضه جهاني مي‌شوند.
SD و اين حرف‌ها؟! دليل چهارم اينكه مدت‌ها پيش تويوتا ياريس را با پرايد 132 مقايسه كردم. چه آتشي به پا شد، بماند. اين را مي‌خواهم بگويم كه ياريس خوراك مقايسه خودروهايي ارزان، كم قدرت ولي خانوادگي است. كاش توانسته باشم توجيه‌‌تان كنم.
آنها را بهتر بشناسيم
بياييد با سي‌ينا شروع كنيم. خودرويي كه كمپاني ايتاليايي فيات آن را دقيقاً براي كشورهاي در حال توسعه در نظر گرفته است. اين اتفاق در سال 1996 افتاد. سي‌ينا نام جديدترين محصول پروژه فوق بود كه به جاي مدل Petra مي‌آمد. دو نوع از اين خودرو توليد شد، سدان و هاچ‌بك كه به نمونه آخري Palio هم مي‌گفتند. مهمترين كشورهاي توليدكننده اين خودرو برزيل، آرژانتين، هندوستان، ويتنام و تركيه هستند. احتمال مي‌رود فياتي كه در ايران است ارتباطاتي با شعبه تركيه‌اي از لحاظ تامين برخي قطعات داشته باشد. گرچه هنوز به بررسي فني خودروها نرسيده‌ايم اما اين را بدانيد پلت‌فرم اين خودرو كه با نام «پروژه 178» شناخته مي‌شود آنقدر اصيل است كه حتي با مدل‌هاي سدان رنو Clio و فورد Fiesta مقايسه مي‌شود.
سي‌ينا اكنون در نسل چهارم توليدات خود به سر مي‌برد. خيالتان راحت مدلي كه تاپكو نماينده رسمي فيات وارد كرده، نسل سوم است.
حرف از تاپكو به ميان آمد. شركتي كه گفته مي‌شود زيرمجموعه ايران‌خودرو است كه نيست. البته عده‌اي اين قضيه را منسوب به مديرعامل قبلي مي‌دانند. اصلاً ما را چه كار با دعواهاي خانوادگي. اين را هم از ما نشنيده بگيريد كه چند مدل ديگر مانند استرادا، ويكند و آيدا در راه هستند. سي‌يناي موجود در ايران در تيپ Dynamic قرار مي‌گيرد. تيپ ديگري هم وجود دارد كه Active نام دارد. صد البته مدل موجود در ايران مدل پرآپشن‌تر است.
سي‌ينا از موسسه امنيتي NCAP نمره قابل قبول گرفت. اين خودرو در ضربات از جلو و پهلو عالي عمل كرده بود. طبق آمار براي آنهايي كه اين خودرو را قبول ندارند بگويم كه فقط در سال 2008، 81 هزار و 500 دستگاه از آن فروخته شد. يك كمي هم به ياريس بيچاره برسيم. همان تويوتاي سدان كوچكي كه در بازارهاي جهاني Belta ناميده مي‌شود.
ياريس را به قول نويسنده‌ وب‌سايت كارانددرايور بايد يك كرولاي جمع‌وجور خواند. اين خودرو و خواهر هاچ‌بكش كه Vits نام دارد فقط در سال 2008 و فقط در آمريكا دقيقاً 102 هزار و 328 دستگاه به فروش رفتند. البته غير از اين مدل 3/1 ليتري كه در ايران مي‌بينيم، مدل‌هاي 5/1 ليتري با 109 و 6/1 ليتري با 122 اسب‌بخار نيرو هم توليد شده است كه عمراً اگر به ايران بيايند.
چرا كه اين خودرو با پيشرانه نه چندان قدرتمندش با پايه قيمتي 26 ميليون تومان فروخته مي‌شود. خدا را خوش نمي‌آيد حالا كه برند تويوتا خورده است اين‌قدر گران باشد. شما با اين پول گزينه‌هايي همچون مگان، آوانته و حتي زانتيا هم به پست‌تان مي‌خورد. تازه ما قيمت پايه را گفتيم وگرنه در بالاترين حالت بايد روي 31 ميليون تومان هم حساب كنيد. فكرش را بكنيد با اين پول حتي مي‌شود مزدا- 3 هم خريد. حالا ديگر داغش نكنيم.
جدال فني
بد نيست قبل از حركت كمي از داشته‌ها و نداشته‌هاي اين دو بدانيم. مثلاً‌ بدانيم كه تايرهاي سي‌ينا گودير و سيستم صوتي‌اش با چهار بلندگو است.
يكي از نكات قابل تحسين سي‌ينا وجود يك جعبه‌ كمك‌هاي اوليه درون آن است كه به صورت استاندارد قرار داده شده. در نظرسنجي هفته‌نامه خودمان كه چندي پيش از دارندگان سي‌ينا انجام شد، نكات مثبت خدمات پس از فروش عالي و كولر مناسب گفته شده بود و شتاب و كشش كم، نكته منفي مهم آن بود. بعيد هم نبود چنين نظرهايي داده شود. وقتي ريو 16 سوپاپه مي‌شود ديگر سي‌ينا نبايد هشت سوپاپه باشد.
اين خودرو دو نكته جالب ديگر هم دارد اولي صندوق حجيم 515 ليتري‌اش است كه حتي از سمند هم حجيم‌تر شده.
دومي صفحه كيلومتر آن است كه نهايت سرعت را تا 220 نشان مي‌دهد در حالي كه سي‌ينا نهايت سرعتش به 190 هم نمي‌رسد. جدا از اينكه خودروسازان معمولاً كمي بيشتر از رقم ثبت شده روي كيلومتر قرار مي‌دهند، اين ديگر خيلي بيشتر است.
خب اين واضح است كه حتي بدون نگاه كردن هم مي‌توان فهميد ياريس در بحث آپشن، بازي را برده است.
سي‌ينا با يك باك 48 ليتري و مصرف ميانگين 2/6 ليتر در هر 100 كيلومتر خيلي بد نشان نمي‌دهد. در مقابل ياريس با برتري شديدي آمده است. باك او 42 ليتر حجم دارد ولي مصرف ميانگين شهر و جاده‌اش تنها شش ليتر در هر 100 كيلومتر است.
اگرچه اصلاً مايل نيستم درباره طراحي‌ها اظهارنظر كنم اما به نظر شما سي‌ينا از پشت به نسل پنجم هوندا سيويك شبيه نيست؟ اينكه چرا تويوتا ياريس با حجم كمتر پيشرانه، قدرت بيشتري توليد مي‌كند را بگذاريد به حساب هوش و ذكاوت ژاپني‌ها.
به عنوان جمع‌بندي نهايي مي‌توان گفت كه خريد فيات سي‌ينا به ضرر نمي‌انجامد. اگر از بحث سليقه طراحي بگذريم، بايد اعتراف كرد تقريباً بابت پولي كه مي‌دهيد خوب چيزي سوار مي‌شويد. البته گفتم تقريباً. ياريس هم كه برنامه‌اش مشخص است. يك تويوتاي با كيفيت اما با قيمتي غيرمنطقي.