این پروژه یک آزمایش طولانی‌مدت است که ناسا از هم‌اکنون با سرمایه‌گذاری و بودجه‌های کلان آن را آغاز کرده است و شرکت‌های صنایع هوایی و فضایی را تشویق می‌کند تا با شرکت در این رقابت، کانسپت‌هایی تحقیقاتی را برای هواپیماهای آینده عرضه کنند.
موضوعی که به شرکت‌‌کنندگان داده شده بود، هواپیمایی با 85‌درصد سرعت صوت، برد 11263 کیلومتر (7 هزار مایل)، و گنجایش 22 هزار و 700 کیلوگرم تا 45 هزار و 360 کیلوگرم (چه بار و چه مسافر) را داشته باشد. همچنین هواپیمای 2025 باید بتواند در ترافیک هوایی آینده ایمنی بیشتری داشته باشد و هدایت آن در آسمان شلوغ آینده راحت‌تر باشد.
شرکت لاکهید مارتین، کانسپتی را ارائه کرد که از نظر ظاهری بسیار به هواپیماهای امروزی شبیه است ولی به یاری باله مشابه به خودروها، آیرودینامیک بهتری را به ارمغان می‌آورد.
شرکت Northrop Grumman هواپیمایی با دو کپسول مجزا در طرفین و کاکپیت در وسط در این رقابت شرکت کرده است. موتورها در زیر بال‌ها قرار گرفته است و نحوه طراحی آن باعث شده تا آلودگی صوتی کمتری تولید کند.
آشناترین نام این رقابت یعنی شرکت بوئینگ، با کانسپتی بی‌نظیر توانست خودی نشان دهد. این هواپیما که بال‌های آن با بدنه یکپارچه طراحی شده است، از فضای داخلی بسیار وسیع‌تری نسبت به هواپیماهای رایج بهره می‌برد. موتورهای جت در بالای قسمت پشت و بین دو باله عمودی تعبیه شده است که باعث تولید صدای کمتری می‌شود. برای این کانسپت می‌تواند دو موتور جت و یا سه موتور توربوفن به کارگرفته شود که یکی از مزیت‌های بارز این کانسپت است.