سیستم‌های پخش صوت یک خودرو از سه بخش اصلی:1- دستگاه پخش صوت 2- تقویت‌کننده صوتی 3- بلندگوها تشکیل شده‌اند.
در ادامه مروری کوتاه بر این سه بخش اصلی خواهیم داشت تا زمینه‌ای باشد برای شماره‌های آینده که قصد داریم به طور دقیق‌تر به این اجزا بپردازیم. مطالب این شماره پایه‌ای است برای بحث‌های فنی‌تری که در شماره‌های آینده مطرح خواهد شد. پس اگر علاقه‌مند به سیستم‌های صوتی در خودرو هستید سلسله مطالب ما را دنبال کنید.
دستگاه پخش صوت
دستگاه‌های پخش به طور کلی به دو شکل آنالوگ (کاست‌های مغناطیسی) و دیجیتال (دیسک‌های فشرده) هستند. در دستگاه‌های پخش صوت آنالوگ یک هد بعد از تماس فیزیکی با نواری که اطلاعات به صورت میدان مغناطیسی بر روی آن ضبط شده است را به امواج الکتریکی تبدیل می‌کند. یکی از اشکالات این پخش‌کننده‌ها خرابی نوار کاست به مرور زمان است ضمن آنکه نوارهای مغناطیسی در کنار میدان‌های مغناطیسی قوی اطلاعات خود را از دست می‌دهند.
دستگاه‌های پخش صوت دیجیتال که از تکنولوژی ساخت جدید‌تری بهره می‌برند اطلاعات را با استفاده از یک هد نوری (اپتیکال) از روی دیسک‌های فشرده دریافت و در نهایت تبدیل به امواج الکتریکی می‌کنند. امکان قراردادن حجم بیشتر‌، دقیق‌تر اطلاعات و عمر مفید طولانی‌تر از مزیت‌های این‌گونه سیستم‌ها   است.
تقویت‌کننده   صوتی
بعد از خوانده شدن اطلاعات توسط دستگاه پخش صوت و تبدیل آنها به امواج الکتریکی‌ این امواج نیاز به تقویت و تفکیک دارند که آمپلی فایر یا همان تقویت‌کننده صوتی این کار را انجام می‌دهد. تمام سیستم‌های پخش صوت خود دارای یک تقویت‌کننده اولیه هستند که وظیفه فیلترینگ یا همان تفکیک نویز‌ها از فرکانس‌های هارمونیک صوتی را دارد. 
یک آمپلی فایر مناسب باید بتواند فیلتر کردن نویز‌ها (صداهای اضافی) و ارسال قوی‌تر امواج الکتریکی دریافتی از سیستم پخش به بلندگوها را به      خوبی انجام  دهد.
ناگفته نماند که در بسیاری از موارد هنگام نصب یک سیستم صوتی به میزان قدرت خروجی آمپلی فایر و بلندگو دقت نمی‌شود که این امر موجب ایجاد صدایی خش‌دار و بی‌کیفیت در درجات بالای خروجی (ولیوم بالا) می‌شود. در یک سیستم صوتی حرفه‌ای از تقویت‌کننده‌های خارجی یا همان آمپلی فایر‌هایی که در صندوق خودروها و یا زیر صندلی نصب می‌شود استفاده می‌کنند. این آمپلی فایر‌ها می‌توانند خروجی بسیار بالا‌تری از تقویت‌کننده‌های داخلی یا همان «پیش آمپلی فایر» سیستم پخش داشته باشند که برای به حرکت در آوردن دیافراگم یک ساب ووفر مناسب     است.
بلند    گوها
بعد از اتمام مراحل تبدیل‌، تفکیک و تقویت، نوبت به مرحله نهایی که پخش صدا است می‌رسد. بلند‌گوها این وظیفه را بر عهده دارند‌. بلند‌گوها وظیفه پخش فرکانس‌های مختلف را دارند که می‌توان آنها را به سه قسمت فرکانس‌های بالا‌، میانی و پایین تقسیم کرد. احتمالاً به این نکته توجه کرده‌اید در یک سیستم صوتی حرفه‌ای، صداهایی شنیده می‌شود که در یک سیستم صوتی معمولی به گوش نمی‌رسد. علت این امر آن است که در یک سیستم صوتی عادی، بخش عمده‌ای از صداها از بلند‌گوها پخش نمی‌شود. در مورد کارکرد بلندگوها در شماره‌های آینده به طور مفصل مطالبی را خواهیم نوشت اما به طور کلی بلندگوها با تغییر جریان برق در یک آهنربا، یک دیافراگم را به لرزش در‌می‌آورند که این لرزش تولید صدا می‌کند.
فرکانس های      بالا
توییترها وظیفه پخش فرکانس‌های بالا را دارند. در بسیاری از بلند‌گوها تویترها بر روی خود بلندگو نصب هستند که مانند بلندگویی کوچک بر روی بلند‌گوی اصلی به چشم می‌آیند. برای تفکیک بهتر صدا در سیستم‌های صوتی حرفه‌ای از بلند‌گوها‌یی که تنها فرکانس‌های بالا را پخش می‌کنند استفاده می‌شود که به طور معمول در چهار گوشه خودرو نصب می‌شوند.
فرکانس‌های میانی
یکی از اصلی‌ترین وظایف را همین بلند‌گوها بر عهده دارند زیرا فرکانس‌های میانی یا همان «میدرنج ها» بیشترین نقش در تولید صداهایی که قابل شنیده شدن هستند را دارند. این بلندگوها عمومی‌ترین بلندگوهایی هستند که در خودروها نصب می‌شوند.
فرکانس‌های پایین
برای تولید فرکانس‌های پایین که اصطلاحاً به آنها صداهای باس گفته می‌شود نیاز به بلندگوهایی با آهن‌ربا و دیافراگم بزرگتر است. برای به حرکت در آوردن دیافراگم این‌گونه بلندگوها نیاز به ایجاد جریان زیاد است که در یک سیستم صوتی حرفه‌ای از آمپلی فایر‌های مخصوص این بلند‌گوها استفاده می‌شود.